lunes, 14 de mayo de 2007

Como son las cosas....

Vaya, vaya, vaya... cuan grande ha sido mi sorpresa al comprobar que no me han borrado el blog! pues se tratará de seguir escribiendo en él, que para algo lo inicié.

Bueno, en realidad lo hice porqué en aquella época aún podía permitirme el lujo de aburrirme alguna tarde en el trabajo, cosa que me cuesta recordar y no es porqué ahora ande con una caja de tranquimacín bajo el brazo, pero no sé cómo ni porqué los últimos meses en Barcelona fueron, como bien definió Michoud en su día, de "momento rata" constante.

Por cierto, supongo que si alguien lee esto será Lady Olé o Michoud, creo que son las únicas que conocían mi blog (...hay que tener valor para llamarlo blog...). Pues eso, un saludito por si me visitáis virtualmente.

Esto último me recuerda que nadie a venido a visitarme al Masnou, a pesar de que estáis todos y todas más que invitados a hacerlo, que mucho "ay, todas las promesas de mi amor se irán contigo, si tú te vas, si tú te vas, y nainonainoná (laguna) igual que un niño, porqué te vas?porqué te vas?" pero ni me llamáis, ni tan apenas respondeis mis mails (y esto ya deja entrever que ni mucho menos me escribís), ni nada de nada. Pues sí, protesto! y veo que mi estrategia no ha dado resultados.....en fin.

2 comentarios:

Unknown dijo...

Don't kill me my friend!!!! Mira, el que hem de fer és: quedar un dia de megaparranda. Li diem al Jonatan. I potser fins i tot en Jose (que se va a Bru el dia 15 de juny per no se sap quant de temps!!!).

Matty dijo...

Darling, jo també he trobat el teu blog!!! jejeje si és que ja no es poden tenir secrets!!! Vas rebre el meu missatge del dilluns? un petonet